نقد شعر
وهم سبز ،سروده فروغ فرخزاد
تمام روز در آیینه گریه می کردم
بهار پنجره ام رابه وهم سبز درختان سپرده بود
تنم به پیله تنهایی ام نمی گنجید
و بوی تاج کاغذی ام
فضای آن قلمرو بی آفتاب را
+ نوشته شده در چهارشنبه یازدهم آبان ۱۳۹۰ ساعت 7:45 PM توسط گروه زبان و ادبیات فارسی و ادبیات تطبیقی
|
به نام پروردگار دانایی